Blauw, hopelijk.

Een jaar start voor mij 2 keer: op 1 januari voor het eerst, en vervolgens nog eens op 1 september. Dat komt er van, als je je hele leven omringd weet door leerkrachten en kleuterleidsters. Dus binnenkort beginnen we er weer aan.

Ik kijk er naar uit, en tegelijk ook niet. Wel: omdat de verveling hier begint toe te slaan, vooral bij Ida, die deugd zal hebben van de nieuwe wereld die voor haar zal open gaan. Niet: omwille van de ochtendlijke drukte, en de avondlijke, en de drukte tussenin eigenlijk... "Wat gaan we eten? Hebben we dat in huis?Tomme toch, ik ben steendood versleten. Dju, ze zouden toch nog eens in bad moeten geraken." Nu ja, ik weet ook wel dat het zal gaan, maar ach, het ergste verwachten kan nooit kwaad.

Maar het jaar begint nog eens dus, en wie "nieuwjaar" zegt, zegt voornemens. Ja ja, die voornemens... Gebuisd ben ik niet, maar een grote onderscheiding is ook nog veraf. Mijn ultieme betrachting was deftig eten. Dus ik ben bij de diëtiste geweest en ja: het bannen van (zoveel mogelijk) chocolade, sinaasappels en eieren en het omarmen van pompelmoezen en een aantal nieuwe merken, heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Regelmaat in mijn eten is er nog niet altijd, maar 't is ook niet meer zo dramatisch slecht als het een bepaald moment is geweest. En de ergste hoofdpijnen, van het kaliber "please, sla me dood" lijken er ook door verdreven.

Maar bij mijn septembervoornemens kan ik er gerust nog wat nieuwe toevoegen: verderdoen aan de fotoalbums, om maar ene te noemen, iets wat tot in den treure op het to do lijstje blijft prijken. De fotokast herschikken. Famke en ik, wij vinden bvb ook dat we wekelijks zouden moeten gaan zwemmen, maar dat komt er dus echt niet van. Er is altijd wel iets waardoor het niet lukt: ik iets te doen op het werk, Karel iets te doen, andere prioriteiten, lastige kinderen, te moe, geen zin, whatever. Awoert voor mezelf!

Maar nu ben ik ingeschreven voor iets dat maar 3 woensdagen duurt - moet haalbaar zijn dus. En ik ga met een vriendin dus we gaan elkaar wel verplichten, en 't is betaald ook al bovendien - lucky us hebben trouwens de laatste 2 plekken ingenomen. En we gaan er bovendien niet moe van worden. Petra en ik gaan onze persoonlijke stijl en kleur ontdekken bij Vormingplus, en hey Petra, dit is de link naar onze juf! Ben ik nieuwsgierig zeg! Een aantal zaken interesseren me oprecht, maar andere gaan wel enkele bruggen te ver zijn voor mij, vrees ik - de term 'make up' alleen al, neen echt niet.

Maar ik ga ernaar toe met een onbevangen geest, en we zien wel. Hopelijk is mijn kleur blauw, anders mag ik 4/5 van mijn kleerkast de deur uitzwieren...