Wat hebben we vandaag geleerd?

- Dat er veel winkels zijn in Gent die ik niet ken: Twiggy, Who's That Girl, Essentiel, Zoot, en weet ik veel waarheen Katrien mij nog getroond heeft. En dat ik mijn trouwkleed versie 2.0 daar ergens gekocht heb dus. In één van de talrijke winkels die niet in de Veldstraat te vinden zijn.

- Maar daarover wordt niet gecommuniceerd! Trouwkleedjes worden niet besproken. Om te voorkomen dat het bewuste Kleed aan Jan en Alleman wordt geshowd, wordt het trouwens in een kleerkast op 30 kilometer afstand gehangen.

- Dat de juiste kleur en juiste lengte, maar vooral de juiste stof en drapage (zelfs een nieuw woord geleerd dus!) ongelooflijk veel, zo niet alles, uitmaken. En dat er iets bestaat als waar voor je geld. Dat er kleedjes bestaan die je aantrekt en waardoor je denkt: "Huh? Ben ik dat wel? Wow!"

- Dat de keuze hartverscheurend moeilijk was, omdat beide kanshebbers me deden staren naar mezelf. Dat ik eigenlijk niet kon kiezen, en op een bepaald moment eigenlijk helemaal niets meer wou wegens te zeer in de war en overweldigd. 

- Dat ik eigenlijk zweef tussen een maat 38 en 40, en dat ik pas in een medium, maar spontaan altijd grijp naar 42, L en XL. Wat eigenlijk een beetje onnozel is dus, zoveel overschot aan stof om me heen.

- Dat dan toch één kleed het pleit gewonnen had, dat we het laten hangen hebben, elders zijn binnengegaan, dat we iets gaan drinken zijn, dat ik niet definitief kon beslissen, dat ik eerst nog 2 dagen bedenktijd wou, dat ik geen zin had om nog veel langer te moeten bezig zijn met iets onnozel als een kleed, en dat ik het dan toch maar gekocht heb. Dat het héél vreemd is voor mij om zo lang te twijfelen, zeker over iets dat ik eigenlijk gewoonweg heel mooi vond. 't Zal dat trouw-element eraan zijn zeker, de idee van "dus van alle duizenden kleden in de wereld, wordt dit het"? 

- Dat we er toch nog steeds niet zijn nu. Schoenen en zo, iets voor als ik koud krijg... Dat het precies lik een big deal wordt terwijl kleren nooit een big deal zijn geweest voor me... Maar dat ik nu wel echt ervaren heb hoe sommige dingen me meer flatteren dan een trui op een trainingsbroek. 

- En dat Katrien in het verkeer wel eens van haar tetter zou maken, maar dat ze bewonderenswaardig geduldig is tijdens het shoppen, meer stijl heeft in haar linkerpink dan ik in mijn hele lijf, en dat het een toffe dag was, waarvoor dank, Vriendin. En mag ik dan nog eens komen kijken hoe het kleedje er ook alweer uitziet?